Type 1 - schuko | Regulowany 8A - 16A | 3,7kW kabel do ładowania

Schuko to uziemione gniazdko ścienne stosowane w Niemczech, Holandii i dużej części Europy. Nazwa pochodzi od niemieckiego Schutzkontakt, czyli styk ochronny, a gniazdko dostarcza 230 V prądu jednofazowego. W Polsce standardem jest gniazdo typu E, z bolcem uziemiającym wystającym z gniazda: ładowarka Voldt® ma hybrydową wtyczkę CEE 7/7, która zapewnia prawidłowe uziemienie zarówno w polskim gniazdku typu E, jak i w niemieckim czy holenderskim Schuko.

Ładowanie z gniazdka odbywa się mobilną ładowarką, czyli przewodem mode 2, i pozwala naładować samochód tam, gdzie nie ma stacji: w domu letniskowym, u rodziny, w trasie. Przewód dołączany do samochodu jest na stałe ograniczony do około 10 A, czyli 2,3 kW, niezależnie od instalacji. Ładowarka Voldt® z wtyczką Schuko ma cztery stopnie regulacji, 8, 10, 13 i 16 A, i pobiera do 3,7 kW tam, gdzie instalacja na to pozwala: nawet o 60% szybciej.

Regulację uzupełnia czujnik temperatury we wtyczce. Nagrzewanie się to czynnik decydujący, gdy zwykłe gniazdko ma dostarczać prąd przez wiele godzin, dlatego ładowarka kontroluje temperaturę wtyczki i odpowiednio dostosowuje prąd ładowania. W budynku z lat osiemdziesiątych warto dodatkowo ustawić 10 lub 8 A. Zleć elektrykowi sprawdzenie gniazdka i obwodu, aby móc ładować z pełną mocą, i nigdy nie ładuj przez przedłużacz ani zwijacz kablowy.

Ładowarki dostępne są w długościach od 5 do 20 metrów, z certyfikatami CE i TÜV, w klasie szczelności IP67 i z 3-letnią gwarancją.

Type 2, znormalizowany jako IEC 62196-2 i często nazywany Mennekes od niemieckiego producenta, który go opracował, to europejski standard ładowania prądem przemiennym. Niemal każdy nowy samochód elektryczny w Europie ma gniazdo Type 2, a wszystkie publiczne stacje AC go używają. Wtyk ma siedem pinów i obsługuje zarówno prąd jednofazowy, jak i trójfazowy, a stacje i ładowarki domowe dają do 22 kW.

Voldt® produkuje kable Type 2 na Type 2 w czterech klasach: 3,7 kW (jednofazowy 16A), 7,4 kW (jednofazowy 32A), 11 kW (trójfazowy 16A) i 22 kW (trójfazowy 32A).

Klasa opisuje żyły w kablu, nie limit samochodu. W polskich domach zasilanie trójfazowe jest typowe, więc do auta z ładowarką pokładową 11 kW kabel 11 kW pasuje dokładnie. Kabel 22 kW ładuje tam nadal z mocą 11 kW, ale żyły 32A dają zapas na następny samochód albo drugie auto w rodzinie.

Kable Type 2 dostępne są w długościach od 2 do 40 metrów, w klasie szczelności IP67, z certyfikatami CE i TÜV oraz 3-letnią gwarancją.

Type G (oficjalnie BS 1363) to brytyjska wtyczka z trzema prostokątnymi bolcami, używana w Wielkiej Brytanii oraz w Irlandii, na Malcie i Cyprze. Jej cechą charakterystyczną jest bezpiecznik wbudowany w samą wtyczkę, maksymalnie 13A. Ogranicza to ładowanie do 2,8 kW, czyli około 15 km zasięgu na godzinę i mniej więcej 150 km przez noc.

Wielka Brytania i Irlandia pracują na 230 V tak jak Polska, więc elektronika twojej ładowarki działa tam dokładnie tak samo. Różni się tylko wtyczka. Publiczne ładowanie w obu krajach odbywa się przez Type 2, więc kabel Type 2 obsłuży stacje i większość hoteli, a kempingi mają to samo niebieskie gniazdo CEE 16A co u nas, dzięki czemu niebieska ładowarka CEE wystarczy na całą podróż. Tylko prywatny podjazd albo dom wakacyjny z samym gniazdkiem wymaga ładowarki z wtyczką Type G.

Nigdy nie używaj zwykłego adaptera podróżnego między gniazdem Type G a europejską ładowarką: adaptery podróżne nie są przystosowane do długotrwałego obciążenia i mogą się przegrzewać. Ładowarki Voldt® mają certyfikaty CE i TÜV, klasę szczelności IP67 i 3-letnią gwarancję.

Wtyki CEE (IEC 60309) to solidne złącza przemysłowe, które rozpoznasz po kolorze: niebieskie dla 230 V jednofazowego, czerwone dla 400 V trójfazowego. Niebieski 16A znasz ze słupków na kempingach, gdzie daje do 3,7 kW. Czerwony idzie znacznie dalej: 11 kW przy 16A i 22 kW przy 32A.

Gniazdo siłowe jest w Polsce w wielu garażach, warsztatach i budynkach gospodarczych. Z mobilną ładowarką czerwone gniazdo CEE ładuje tak szybko jak publiczna stacja AC. Niebieska ładowarka CEE obsługuje kempingi i gniazda jednofazowe, czerwone dają 11 kW lub 22 kW.

Wszystkie trzy mają regulację od 8A w górę, więc dopasujesz prąd do instalacji. Złącza Voldt® mają klasę szczelności IP67 i są zbudowane do długiej pracy na zewnątrz, z certyfikatami CE i TÜV oraz 3-letnią gwarancją.

Type 3, a dokładniej Type 3C, powstał w 2010 roku w ramach EV Plug Alliance, sojuszu Schneider Electric, Legrand i Scame. Jego cechą charakterystyczną były przesłony zakrywające styki pod napięciem, wymagane wówczas przez francuskie i włoskie przepisy bezpieczeństwa dotyczące gniazd niskiego napięcia, dla ochrony dzieci. Pozwalał ładować do 22 kW prądem przemiennym przy 32A, przy 230 lub 400 V. Istniała też mniejsza wersja Type 3A dla lekkich pojazdów, na przykład skuterów.

Jedna rzecz jest często źle rozumiana: Type 3C znajdował się na stacji ładowania, nie w samochodzie. Auta miały gniazda Type 2 lub Type 1, a Renault dostarczał pierwsze Zoe z przewodem z wtykiem 3C, stąd to skojarzenie.

UE wybrała Type 2 i wszystkie nowe stacje go używają. Jeśli w podróży po Francji lub Włoszech natrafisz na stare gniazdo 3C, wystarczy kabel Type 2 na Type 3.

Type 1 (SAE J1772) to wtyczka ładowania stosowana głównie w starszych samochodach elektrycznych z Azji i Stanów Zjednoczonych. W Polsce spotyka się ją przede wszystkim w autach sprowadzanych z zagranicy: Nissan Leaf pierwszej generacji, Mitsubishi Outlander PHEV, a z importu z USA także Chevrolet Volt czy Ford Focus Electric. Wtyk ma pięć pinów i obsługuje wyłącznie ładowanie prądem przemiennym jednofazowym, maksymalnie 7,4 kW. W praktyce wiele z tych samochodów ładuje się mocą 3,7 lub 6,6 kW.

W Europie Type 1 został zastąpiony przez Type 2, ale samochodów z gniazdem Type 1 nadal jeździ bardzo dużo. Warto pamiętać, że jednofazowe ładowanie oznacza wolniejsze tempo niż 11 kW, które oferuje Type 2 przy zasilaniu trójfazowym.

Wszystkie publiczne stacje ładowania w Polsce mają gniazdo Type 2, więc potrzebujesz kabla Type 1 na Type 2. Voldt® produkuje te kable w Europie, z certyfikatami CE i TÜV, w klasie szczelności IP67 i w kilku długościach.

Różnica między stroną męską a żeńską wtyczki kabla do ładowania EV polega przede wszystkim na ich przeznaczeniu i budowie technicznej. Strona męska kabla, często określana jako wtyczka do stacji ładowania, to koniec podłączany do punktu ładowania lub wallboxa. Ta strona zazwyczaj posiada odsłonięte piny, które przesyłają energię i sygnały komunikacyjne. Strona żeńska, powszechnie nazywana złączem pojazdu, jest przeznaczona do podłączenia do portu ładowania samochodu elektrycznego i posiada zagłębione styki zwiększające bezpieczeństwo.

Obie strony są zgodne z międzynarodowymi normami, takimi jak IEC 62196-2 (powszechnie znana w Europie jako Type 2), jednak ich konfiguracja i przeznaczenie nie są zamienne. Żeńskie złącze pojazdu zawiera kilka mechanizmów bezpieczeństwa, takich jak detekcja obecności wtyczki czy blokady, które zapewniają stabilne i zabezpieczone połączenie z samochodem. Natomiast wtyczka męska nie posiada tych funkcji specyficznych dla pojazdu, lecz jest zoptymalizowana do strony infrastrukturalnej interfejsu ładowania.

To rozróżnienie męskie/żeńskie ma także kluczowe znaczenie z punktu widzenia przepisów i bezpieczeństwa. Zapobiega użytkownikom łączeniu dwóch kabli w celu stworzenia nieautoryzowanego przedłużacza, co mogłoby prowadzić do przegrzewania, błędów komunikacyjnych lub zagrożeń elektrycznych. Dzięki zapewnieniu, że kabel zawsze łączy stację z samochodem tylko w jednym kierunku, system ładowania EV utrzymuje właściwy przepływ prądu, uziemienie i protokoły komunikacji, które są niezbędne dla bezpiecznego i efektywnego ładowania.

Type 2, znormalizowany jako IEC 62196-2 i często nazywany Mennekes od niemieckiego producenta, który go opracował, to europejski standard ładowania prądem przemiennym. Niemal każdy nowy samochód elektryczny w Europie ma gniazdo Type 2, a wszystkie publiczne stacje AC go używają. Wtyk ma siedem pinów i obsługuje zarówno prąd jednofazowy, jak i trójfazowy, a stacje i ładowarki domowe dają do 22 kW.

Voldt® produkuje kable Type 2 na Type 2 w czterech klasach: 3,7 kW (jednofazowy 16A), 7,4 kW (jednofazowy 32A), 11 kW (trójfazowy 16A) i 22 kW (trójfazowy 32A).

Klasa opisuje żyły w kablu, nie limit samochodu. W polskich domach zasilanie trójfazowe jest typowe, więc do auta z ładowarką pokładową 11 kW kabel 11 kW pasuje dokładnie. Kabel 22 kW ładuje tam nadal z mocą 11 kW, ale żyły 32A dają zapas na następny samochód albo drugie auto w rodzinie.

Kable Type 2 dostępne są w długościach od 2 do 40 metrów, w klasie szczelności IP67, z certyfikatami CE i TÜV oraz 3-letnią gwarancją.

Type 1 (SAE J1772) to wtyczka ładowania stosowana głównie w starszych samochodach elektrycznych z Azji i Stanów Zjednoczonych. W Polsce spotyka się ją przede wszystkim w autach sprowadzanych z zagranicy: Nissan Leaf pierwszej generacji, Mitsubishi Outlander PHEV, a z importu z USA także Chevrolet Volt czy Ford Focus Electric. Wtyk ma pięć pinów i obsługuje wyłącznie ładowanie prądem przemiennym jednofazowym, maksymalnie 7,4 kW. W praktyce wiele z tych samochodów ładuje się mocą 3,7 lub 6,6 kW.

W Europie Type 1 został zastąpiony przez Type 2, ale samochodów z gniazdem Type 1 nadal jeździ bardzo dużo. Warto pamiętać, że jednofazowe ładowanie oznacza wolniejsze tempo niż 11 kW, które oferuje Type 2 przy zasilaniu trójfazowym.

Wszystkie publiczne stacje ładowania w Polsce mają gniazdo Type 2, więc potrzebujesz kabla Type 1 na Type 2. Voldt® produkuje te kable w Europie, z certyfikatami CE i TÜV, w klasie szczelności IP67 i w kilku długościach.

W Europie tak, z jednym zastrzeżeniem. Type 2 jest ogólnoeuropejskim standardem ładowania AC, więc kabel Type 2 działa z każdym samochodem elektrycznym wyposażonym w gniazdo Type 2, a to obejmuje praktycznie wszystkie nowe auta sprzedawane w Europie mniej więcej od 2014 roku. Oba końce kabla mają tę samą formę złącza, a wbudowana ładowarka samochodu automatycznie wynegocjowuje właściwą prędkość ładowania z kablem i stacją. Nie ma ryzyka niezgodności.

Wyjątek stanowią starsze pojazdy z gniazdem Type 1 (J1772), które można spotkać w niektórych wcześniejszych modelach importowanych z Japonii i Stanów Zjednoczonych. Do nich potrzebny jest kabel adaptera Type 1 do Type 2, a nie standardowy kabel Type 2. Jeśli nie masz pewności, jakie gniazdo ma twój samochód, klapka portu ładowania pokaże to wyraźnie: Type 2 ma płaską górną krawędź i siedem pinów; Type 1 jest zaokrąglony i ma pięć pinów.

Moc ładowania podaje się w kilowatach i zależy od trzech rzeczy: napięcia, prądu w amperach i liczby faz. Napięcie × ampery × fazy = moc. Europejska sieć dostarcza 230 V na fazę, więc jedna faza przy 16A daje około 3,7 kW, a te same 16A rozłożone na trzy fazy dają 11 kW.

Cztery typowe konfiguracje AC to jednofazowa 16A (3,7 kW), jednofazowa 32A (7,4 kW), trójfazowa 16A (11 kW) i trójfazowa 32A (22 kW). W polskich domach zasilanie trójfazowe jest powszechne, więc 11 kW to typowa moc ładowania w domu.

Rzeczywista szybkość zależy od najsłabszego ogniwa: stacji, kabla i ładowarki pokładowej samochodu. Praktyczna zasada to pojemność akumulatora podzielona przez moc ładowania, czyli akumulator 60 kWh przy 11 kW to około sześciu godzin od niemal pustego.

Jeśli samochód przyjmuje maksymalnie 11 kW, z kablem 22 kW naładuje się również z mocą 11 kW, ale żyły 32A będą gotowe na kolejne auto.

Stacje szybkiego ładowania pomijają ładowarkę pokładową i podają prąd stały wprost do akumulatora, dlatego osiągają znacznie wyższe moce.

Ładowanie Mode 2 to metoda, w której pojazd elektryczny (EV) jest ładowany za pomocą standardowego gniazdka domowego lub wzmocnionego gniazda przemysłowego, przy użyciu specjalnego kabla do ładowania, który zapewnia ograniczoną komunikację i funkcje bezpieczeństwa. Jest to rozwiązanie przeznaczone głównie do sytuacji, gdy stacja ładowania nie jest dostępna.

Cechy ładowania Mode 2:

1. Ładowanie przez standardowe lub przemysłowe gniazdko
2. Ograniczone bezpieczeństwo przy standardowych gniazdkach
3. Prędkość ładowania zależy od połączenia
4. Łatwa instalacja, ale nie zawsze idealna do codziennego użytku

Zalety ładowania Mode 2:

✔️ Proste i powszechnie dostępne, ponieważ większość domów ma gniazdka elektryczne.
✔️ Brak konieczności instalacji stacji ładowania, co czyni je idealnym rozwiązaniem do okazjonalnego ładowania.
✔️ Przy połączeniu trójfazowym (CEE 400V) może ładować tak szybko jak Mode 3.
✔️ Przydatne jako opcja awaryjna lub w lokalizacjach bez stacji ładowania.

Wady ładowania Mode 2:

❌ Bardzo wolne przy użyciu standardowego gniazdka domowego.
❌ Standardowe gniazdka mogą się przegrzewać, co czyni je mniej bezpiecznymi do regularnego użytku.
❌ Brak funkcji inteligentnego ładowania, takich jak balansowanie obciążenia czy planowanie ładowania, przy korzystaniu ze standardowych gniazdek.

Porównanie z innymi trybami ładowania:

• Mode 1: Brak komunikacji między źródłem zasilania a pojazdem (przestarzała i niewskazana metoda).
• Mode 3: Ładowanie przez stację lub wallbox, z zaawansowaną komunikacją i mocą do 22 kW.
• Mode 4: Szybkie ładowanie DC przez stację szybkiego ładowania (np. CCS lub CHAdeMO), często z mocą do 350 kW.

Ładowanie Mode 2 to praktyczne rozwiązanie do ładowania EV, szczególnie gdy stacja ładowania nie jest dostępna. Przy standardowym gniazdku jest wolne i mniej bezpieczne, ale przy połączeniu trójfazowym (CEE 400V) Mode 2 może ładować tak szybko jak Mode 3. 🚗⚡

Ładowanie Mode 3 dla samochodu elektrycznego (EV) to metoda, w której pojazd ładowany jest przez dedykowaną stację lub wallbox, z kontrolowaną i bezpieczną komunikacją między samochodem a punktem ładowania. Jest to najczęściej stosowana i zalecana metoda ładowania w domu i na publicznych stacjach.

Kluczowe cechy ładowania Mode 3:

1. Bezpośrednie podłączenie do stacji ładowania
2. Bezpieczeństwo i inteligencja
3. Moc ładowania
4. Inteligentne ładowanie

Zalety ładowania Mode 3:

✔️ Szybsze ładowanie niż ze standardowego gniazdka domowego (Mode 2).
✔️ Zapewnia bezpieczeństwo dzięki wbudowanej komunikacji i mechanizmom ochronnym.
✔️ Efektywne zarządzanie energią dzięki funkcjom inteligentnego ładowania.

Porównanie z innymi trybami ładowania:

• Mode 1: Brak komunikacji między źródłem zasilania a pojazdem (przestarzała i niewskazana metoda).
• Mode 2: Ładowanie przez gniazdko elektryczne przy użyciu specjalnego kabla, w którym komunikację obsługuje komputer umieszczony w kablu.
• Mode 4: Szybkie ładowanie DC (np. CHAdeMO lub CCS), w którym prąd stały trafia bezpośrednio do akumulatora, często z mocą do 350 kW.

Podsumowując, Mode 3 to standard i zalecana metoda codziennego ładowania EV, szczególnie w domu i w publicznych punktach ładowania. 🚗⚡